Życie religijne
Niedziela: małe dziewczynki w jasnych sukienkach i białych kapeluszach podskakują na górskich drogach i wiejskich uliczkach w przyćmionym porannym słońcu. Niektóre trzymają za ręce braci, którzy czują się nieswojo w garniturach i krawatach. Starsi mężczyźni w ciemnych dwurzędowych marynarkach i powyciąganych spodniach ściskają w dłoniach Biblie. Wielkie ciemnoskóre kobiety ubrane w krzykliwe satyny i koronki potykają się na wyboistych ścieżkach w swoich najlepszych butach. W całym kraju ludzie zaczynają zapełniać kamienne kościoły, palce wystukują rytm na tamburynach, a głosy rozlegają się echem wśród wzgórz.Tutaj, podobnie jak wszędzie na Karaibach, przeważa chrześcijaństwo. Ponad 80% ludności wyspy deklaruje przynależność do jednego z wyz-nań tej religii, co jest następstwem wielu stuleci europejskich rządów i wpływów. Jednak w ostatnich latach coraz więcej Jamajczyków szuka duchowej inspiracji w afrykańskiej ojczyźnie przodków. Nawet w ramach chrześcijaństwa kuszące duchy Afryki dotarły na wyspę, pokonując barierę czasu i bezmiar oceanu.
Bogowie i święci. W słowie „Jamajka" można znaleźć interesujące odniesienie do opinii, że Karaiby są kolebką chrześcijaństwa w Nowym Świecie. Historycy na ogół twierdzą, że nazwa wyspy wywodzi się z indiańskiego słowa Xa.ym.aca, co miało oznaczać ..ziemię drzew i wody".