Jamajka - portret wyspy
Kontury wyspy mają w sobie coś zmysłowego i falującego, przywodzącego na myśl palmy targane wiatrem i plaże omywane falami. W melodyjnej gwarze mieszkańców, w muzycznych rytmach, w ogłuszającej ciszy spowijającej szczyty Gór Błękitnych (Blue Mountains), w szczebiocie i pogwizdywaniu ptaków jest coś hipnotyzującego.Niewiele wysp i krajów wielkości Jamajki może się pochwalić taką różnorodnością karnacji i rysów swoich mieszkańców, krajobrazów i widoków nadmorskich oraz flory i fauny. Wyspa zajmuje powierzchnię 11.42 tys. km2 - ciągnie się 235 km ze wschodu na zachód, od cypla Morant Point po Negril, a w najszerszym miejscu ma 82 km. Zamieszkuje ją 2,5 min ludności - urodziwa mieszanka pochodzenia afrykańskiego, europejskiego, arabskiego, chińskiego i indiańskiego, która dała asumpt narodowemu mottu: „Jeden naród z wielu".
Jamajka leży na Morzu Karaibskim na 18° szerokości geograficznej północnej. Ponad połowa wyspy wznosi się 300 m nad poziomem morza. Najwyższy szczyt, Blue Mountain Peak, przebija chmury na wysokości 2256 m i znajduje się zaledwie 16 km od nadbrzeżnej równiny na wschód od Kingston. Pośrodku wyspy na płaskowyżu w górach Don Figueroa spokojny masyw Mandeville wznosi się 610 m ponad szachownicą pól uprawnych. Obszar północno-zachodni charakteryzuje się surrealistycznymi krajobrazami krasowymi Cockpit Country - terytorium „mnie nie widać, ty nie przychodzić" zbiegłych maronów (jak nazywano murzyńskich niewolników w krajach basenu Morza Karaibskiego). Na wapiennej powierzchni powstały leje krasowe, kształtujące nierówny obraz leśny. W miejscu, gdzie góry opadają stromo ku morzu, utworzyły się wspaniałe klify, jak np. Lover's Leap (dosł. skok kochanka) na wybrzeżu południowym. Z górskich wąwozów wytryskuje ok. 120 rzek i strumieni, przecinających nadbrzeżne równiny.